تأملاات الوطن ليس محطة سفر يخرج من غرفته مرتبكا على غير عادته فهو على غير ما يرام هذا اليوم ليس كما عهدناه بطبعه الهاديء , ووجهه المبتسم . فسرعة حركاته وتنقله ما بين الغرف تدعوا للاستغراب والدهشة والسير في كل مرة باتجاه باب الدار حاملا في يده بعض الامتعة قاصدا حقيبة زرقاء بجوار الباب الخارجي. وحتى اثناء سيره تراه يكلم نفسه ويغيرمن حركاته ونظراته . فملامح وجهه ونظراته وكثرة حركته تغيرت كثيرا وكأن هناك من ينتظره على الباب يعود الى غرفته يحمل بعض الاوراق يتمعن في بعضها ليمزق بعض الصور ويحضن بعض الصور ويقبل بعضها الاخرى .يحتفظ ببعض الاوراق يضعها بين طيات كتاب لتعليم اللغة الالمانية ودفتره الصغيرليكدس جميعها في الحقيقبة الزرقاء . لم تمنعه نظرات اليأس والحزن لوالده العجوز و صوت نوح والدته المريضة وهي تحاول اخفاء دموعها متتقمصة وجها مبتسما بعض الاحيان . ولكن لم ثنييه كل تلك الافعال وردود الافعال من متابعة تكديس امتعته في الحقيبة الزرقاء الجديدة. ما يدعو للتأمل وقوفه المطول في كل مرة عند اي غرض لحظات الحمل ولحظات وضعه في تلك الحقيبة . شقيقه الصغير ورغم صغر سنه يحاول العبث بمحتويات الحقيبة واخراج الاغراض التي باتت تتكدس فيها وكأنه يعلم بسفر شقيقه الى ما وراء السراب وبأنها المرة الاولى والاخيرة التي يراه فيها , حتى بكاء الشقيق الاصغر وهو يجلس بجانب الحقيبة الزرقاء لن يؤثر على رأيه فهو مصمم لاملاء حقيبة السفر بامتعته وبقايا ذكرياته المرة والحلوة …يخيم على المنزل ستار من الحزن واصوات النواح وآثار تحطيم بعض الادوات وبقايا الزجاجات االمتناثرة . وكأن ارض الدارة اصبحت ساحة معركة , فمن شدة ارتباكه وغضبه وعدم اتزانه بات يقدم على تصرفات غير متزنة يمزق تارة ويكسر تارة ويرمي بعض الاحيان بعض امتعته وكأنه نسي جميع ذكرياته وما يربطه باركان وزوايا المنزل القديم الجديد الذي ضمه في صغره وتحمل كل حماقاته وهمجيته وقت الطفولة وطيشه في ريعان شبابه . كل التصرفات توحي بأنه سيسافر..نعم سيسافر فهو مصمم على السفر ويترك المنزل عفوا يترك الوطن وكأنه كان يقيم في فندق بشكل مؤقت او محطة قطار من محطات السفر الكثيرة وحان الوقت ليغادرها الى مكان آخر دون ان يكترث بمن حوله فراجعت مخيلتي حينها اقتبس ما يناسب هذا الموقف فأسعفتني ذاكرتي بمقدمة بن خلدون وهو يصور ما يقارب هذه الحالة من الشتات واللامبالاة وترك الانسان لحقيقته قائلاً : ((تنكشف الاقنعة ويختلط ما لا يختلط يضيع التقدير ويسوء التدبير وتختلط المعاني والكلام ويختلط الصدق بالكذب ويتحول الصديق الى عدو والعدو الى صديق ويعلو صوت الباطل ويخفق صوت الحق وتختفي وجوه مؤنسة وتشح الاحلام ويموت الامل وتزداد غربة العاقل وتضيع معالم الوجوه ويتقاذف اهل البيت الواحد التهم بالعمالة والخيانة وتسري الشائعات عن هروب كبير وتحاك الدسائس والمؤامرات ويتدبر المقتدر أمر رحيله والغني آمر ثروته ويصبح الكل في حالة تأهب وانتظار ويتحول الوضع الى مشروعات مهاجرين ويتحول الوطن الى محطة سفر والمراتع التي نعيش فيها الى حقائب والبيوت الى ذكريات وحكايات.)) . فتأملته وهو يخرج من الدار شادا الباب بكل قوته الى الخارج ليغلقه من خلفه وليعلو صوت ضجيج الباب لحظات ارتطامه بالملبن الحديدي يوحي بصراخ مظلوم …. يتابع سيره دون الالتفات الى الوراء وكأنه لم يعد يرغب بالعودة .فاصدمت النظرات الاخيرة للوالدين بباب محكم الاغلاق من اقرب المقربين بعد ان نسي كل شيء وترك كل شيء جاءت كلمات والدته الاخيرة عند لحظات الوداع بمثابة قاموس اكاديمي . اين ذهبتم؟ هل منزلنا كان فندقا ! لماذا نسيتم كل شيء ؟….الى اين تذهبون ؟….لمن تتركون هذا المنزل ؟…. اجيبوني ؟؟؟؟ ولكن لا صوت سوى صدى صوتها .. لتتابع الام العجوز :سأبقى انتظركم مهما بعدتم و احلم بعودتكم مهما غبتم . زادني الموقف احتراما للوالدين المتمسكين بمنزلهم واحتقارا لمن تركهم مهاجرا الى السراب . أزهر أحمد
*Bav û girîngiya * rola wî bi gelemperî di avakirina malbatê de Bi taybetî di civaka kurd de nirxa bavek Ji mêj ve têgeha perwerdehiyê bi hebûna bav û dayikê ve wekî xwediyê zarok ve girêdayî ye. Lê di vê gotarê de, em ê di vê perwerdehiyê de tenê rola bav diyar bikin. Ji bo ku malbat bikaribe bextewariyê û armanc û hedefên xwestî pêk bîne di têkiliyên xwe yên bi hev re pêdivî bi metodolojiyek taybetî û stûnên xurt heye. Here li vir di vî warî de ez bi gotinek hatim rawestandin, ku ew nivîskar û romannûsê Fransî ye (François Antoine Breveaux * bav diyariya Xwedê ya hêja ye). Ger bav diyariyek e ku Afirînerê xwe spartiye afirîdê ku ew pir hewce bû, û ji ber ku ew diyariyek e ku rê dide me ku em bifikirin, ew diyariyek bê sînor e li erdnîgariya xwe û ji çemên wê yên bejahî re ji çemên dilovanî û nermiya ku zarokan dike wekî pirtûkek spî.Di ewlehiya hemî hewcedariyên jiyanê de. Ev di hevsengiya bav de hemî mezinahiya ku nayê hesibandin datîne, ji ber ku ew bê hesibandin an di berdêlê de dide, dema ku ew hewl dide ku hemî aramî û aramiya zarokên xwe peyda bike. Wateya vê yekê ew e ku bav di çareserkirina pirsgirêkên wan de û wekî her tiştî di derheqê wan de dizane welî ye, wate hevalek dilsoz ji bo wan hertim heye, her çend ew tine be jî, prensîb û ramanên wî di hişê zarokên wî de hişk dimînin. Bav xwediyê vê rola mezin û bibandor e, û tiştê ku em di vê gotarê de dixwazin ronîkirina rola bav û bandora wî di civaka Kurdî de ye. Di vê civakê de, bavê desthilatdar dixuye ku xwediyê hemî hêzan e û di destê wî de hemî hêzên ku wî mafdar dikin ku bibe stûna malbata wî ji ber ramana bîrûbawerî, zihniyeta pêşeng û nirxên ku di avahiya wî de ne wî ji bav û kalên xwe perwerde dît, ku ew perwerdehiya mîratî ye bi dayîna mêran re hemî serwerî. Di vê civakê de, bav ji xwe re wekî mînakek îdeal dibîne ku zarokên wî di warê entegrasyona malbatê de mînaka xwe bişopînin bi xurtkirina girêdana di navbera zarokên xwe de û pêşkêşkirina şîret û rêberiyê ji wan re û di berdêla ku ew di standina van şîretan de domdar in. Counsel şîretkirin da ku bi zanîna raman, meyl û daxwazên wan fêkiyên wê bistîne da ku wê hevsengiya malbatê pêk bîne, û ji aliyek din, wî carinan tundî û qayîmî û carinan jî qencî û tehemûl bikar anî. Hêsta zarokan a sekinandinê ku wan ji çêkirina xeletiyan hişyar dike.li ku derê em ji jorîn dikarin bibînin ku bavê ku şêwazê qebûl dike Diyalog û nîqaşa avaker da ku baweriyê bi dilê zarokên wî bide hesta wan a hebûna singê nermikî ku ew serî lê didin gava ku ji wan re dijwar e ku pirsgirêkên xwe bi serê xwe çareser bikin, û ev tişt hemî baldarî û windabûnê ji wan radike.Ji ber vê yekê bav piştgirî, nimûneyek, stûn û stûnek ku malbat lê pê tê binavkirin e, ku tevnek tevahî ya hebûna bav tête hesibandin. Ji bo windabûna zarokan a bav piştî çûyîna wî, ew ê bi neyînî li ser wan xuya bike, ji ber ku ew dibin perçeyên belavbûyî û li vir ew ê fehm bikin ku heya kîjana windabûna wî ji bo wî kesê ku pişta zeviyê li bilindahiyê dişkîne ya dirûnê û li vir em gotina pêşiyan a navdar a Hindî tînin bîra xwe ((Em bi nirxê xwê dizanin dema ku em jê bêpar dibin û bi nirxê bavê gava ku ew bimire dizanin)) Vê mînakê me ber bi wê rastiyê ve dibe ku zarok heya ku bavê wî wenda nebûn ji nirxa bav bi tevahî haydar nebûn. Li devera ku ew ji hêla windahî, kaos û belavbûnê ve têne serdest kirin, ew para xwe ji pir, pir êş û bêpariyê digirin. Di encamê de, jihevketina binesaziya pergala malbatê, ku paşê bihevre bû, ji xeynî tunebûna çavdêrek di teşeya kesayetiya bav de, vê an wê malbatê dike ba. Ji yên navborî, hûn dibînin ku bav pêşeng û bingeha ku zarok di hemî mijarên jiyana xweya civakî û aliyên din ên jiyanê de pê ve girêdayî ne. Di her rûkenên ku demê li ser eniya bavê hezar çîrok xêz kiriye da ku rêyek neçar bibîne Ji bo kurên wî yên ku ew dibîne di tevahî cîhanê de fêkiyên dirûnê wî ne Birastî, em dikarin bêjin ku bav behreke dilovaniyê ye û hemî keştiyên ku di wî gemiyê de ne bi destan in di destên wî de ne da ku zarokên xwe li peravên ewlehî û aramiyê girêdin, wê gavê hemî teyrên teyrik ber bi wî ve difirin, ew zarokên wî ne, û dengê rasthatinan hemî têkoşîna wî vedihewîne * Dîlawer Kurd 2021/6/5
هذا ليس وطنٌ .. و سرطان ينخر في الكفن يرحل إلى البروستات و يستضيف نفس الورم في كل ثورة أريد أن أغرق في نوم ٍ عميق ٍ لأستيقظ على صوت منبه ٍ معير ٍ على ثورات الثورة لقد مللتُ من هذا الليل المبلل الذي يحظر فيه القمر شعاع الفجر من التجول في بلادي بحرية … هذا ليس وطنٌ .. يستقبل فيه الشمس كل صبح ٍ صرخات رضيع جائع و يلوي القمر الأحلام على لدغات البراغيث في الزنزانات تحت جلد ٍ مجعد ٍ في أعماق ليل زائل هذا ليس وطنٌ .. يُجففُ القلوب في الطوابير على صدأ الضمائر و يُجمدُ الشفاه حزناً على إبتسامات مارد في القمقم المتحجر هذا ليس وطنٌ .. إذا لم يُزحلقْ القمر بعطر الزنبق بين حرير الشعر الممزق إذا لم يُرتبْ النجمة أنوار العشق بثنايا الشال الأزرق إذا لم يَرقصْ الشعاع بين الشظايا رقص القرنفل على لحن عاشق هذا ليس وطنٌ .. إنه .. أقرب جرح للشمس آخر رئيس تحرير للمعارك و أول حفيد ٍ .. لأم ٍ يتيمة و أب ٍ يتيم إنه .. شتاءٌ باردٌ صيفٌ قاحلٌ و ريحٌ يغسلُ الرمال بملح الدم .. في جوف الجماجم هذا ليس وطنٌ .. إنه .. حبرٌ يدهن الكلمات بالأحمر و يعيد للحروف لون الشفق إنه .. نارٌ يستعين بالله ليسحب الرياح من لسانه ليلعق الرماد في الظل ويتنشق غاز الخردل و النابلم الحارق إنه .. غيمٌ يقطع بطن السماء بسكين الرعد لينزلق بعشق المطر و يمزق صمتي من الداخل قبل أن يعانق .. هذا ليس وطنٌ .. ينتظر أبناءه على الدروب و المفارق .. !. بقلمي : عصمت مصطفى أبو لاوند سورية
(Bi serî ve kirin cehar) milletkî bê hevsar bi serîvekirin cehar Li ser me paldaye neyar welatêmin kir çar par ev partiyên ji hevketî ji hev bûne sed kerî Karê wa bû berberî bi nakokiya û deh bendî welat ji xelkê ra berda em têde bûne winda millet bû jar û birçî em hiştin bê war û cî hinek bûne Qamçorcî bûne koçber û bêzar felek jî bûye neyar biryar bûye ya diza millet kirne şerpeze em têne hevdû bi geza millet maye bê xwedî ji ber vî karê rijî bê ser û ber û rizî nizanê li kê bikê gazî derfet hatibû li ber derî mixabin ji desta firî bi sedema ez ezî millt hêvî ji wa birîn derdê me bû sed birîn bi êş û azar û xemgîn
Nameyek ji rewşenbîrê kurd û Kurdistanî re: Ez qurban… Silav û rêz ji cenebê te yê giranbuha re… Birawo…. Ez hêvî dikim tu van gotinên min, bi dilşadî û hişmendiyek berfireh, bipejirîne.. Hêjawo.. Em tev de dizanin, û li gor Efsanenasên cîhanî dibêjin, û tewat dikin, ku herêma Mêrga Botan (Mezobotamiya), ew navenda çanda miletên cîhanê ye, ev jî kûrahiya rehên çanda me, û kevnahiya dîroka me, nîşan dide. Çanda, ku me Kurdan, di bin xaka xwe de ji mirovahiyê re ji ḧezarên salan de, veşartiye, deh qatî goristanên komkujiyê, ku mirovahiyî li ser xaka me, ji miletê me re, çêkirine. Ev cengên hovane, ku welatên herêmê, û cîhanî yên welat û ramanê miletê me, perçe kirine, cenga bi ser me de û li ser xaka me, dajon, tewat dike, ku armanc jê welatê kurdistanê ji kurdan vala bikin, û li welatê perîşaniyê jî, kurdistanê ji mejiyê Kurdan derxînin, û çand û geltora me yexme û talan bikin, û binavê xwe di dîrokê de, binivînin, wek çawa Yewnanî û yên berî wan, di demên bûrî de, wiha kirine. Ji hêlek din de, mebesta wan ji van cengan, ku tevlihevîk miletî di cîhanê de çê bikin, û miletê resin di tu welatan de, nemînin, ji bo kaniyên xwînê jê zuha nebin, û herdem berjewendiyên wan pêk bên. Her wekî tê zanîn. ku dijminê çand û geltora me, her cûreyên wejeya me dizîne, û bi me çanda me dagerkirine, û Kurdistan ji siyast, abor û dîrokê valakirine, tenê tiştê lawaz û bê hode, û ji cotkarên nezaniyê, û palên ẍizaniyê pêve, ji miletê me re, di welatê me de, ne hiştine, ew jî piştî ku dem ji Rewşenbîrên me dizîne, û bidestxistina li ser dil û mejiyê wan kiriye, û giyanê Kurdiyatiyê, bi şêwazên xwe yê taybet û qirêj, ji hinekan kirrîne, îdî ev ziyantirîn cûreyên cenga ye, û miletê kurd di êşa nazanî, tirs û ẍizaniyê de hiştine. Ez qurban… Zordariya nezaniyê ji zordariya setemkariyê ziyantire. Li gorî weşanên rojnema Fêsbûkê, ya herdemî de, ez pir bala xwe didimê, û dibînim, ku ev şer û êrîşên di navbera rewşenbîran xwe bi xwe de, û bi çekê pênûsê, çê dibe, û jeḧra pênûsa xwe bardidin reh û damarên xwîna gelê Kurd, û pê rehê ḧezkirinê pûç dikin, û giyanê biratiyê dikujin, mixabin, şîroveya van şer û êrîşan, tewat dike, ku ne partiyên siyasî, lê rewşenbîrên Kurd, ew naxwazin hêviyên gelê Kurd biyek bin, û çareseriya doza Kurdî biderng xistinin, ev jî neşiyar bûn, û ne egehdarkirina rewşenbîrên me, bê çawa dijminê me çand û geltor û her cûreyên wêjeya me ji me didize, nîşan dide, diheman demê de, ji bo temenê xwe di welatê me yê têr çand de, dirêj bike. Rewşenbîrê hêja… Ez hêvî dikim, tu xweş binase, ku doza Kurdî qet bi cenga gotin û çekê pênûsê dijî kesayetên Kurdî û Kurdistanî, nabe, lê pêwiste tu bi pênûsa xwe, hişmendî û agahdariya miletê xwe ronak bike, û baweriya wî lê vegerîne, ku bi her hastên xwe, bi xaka xwe ve bête girêdan, tenê pênûsa xwe di dilê dijminê kurd û Kurdistaniya de, rake. Bê gûman ji mafê te ye, tu banga xwe û çareseriyên misoger, ji serok û rêzanên partiyên siyasî re, bişîne, ji bo gotinên xwe, ji bo doza me kurdan biyek kin.. Min berê jî, û nuha û her dem jî, ez ê bêjim, em kurd bi dehan partiyan di welatê xwe de dipejirînin, lê ji hêzek leşkerî tekane, bi navê kurdistanê, pê ve, em napejirînin, ji ber ez di wê gûmanê de me, hey hêzek me Kurdistanî hebe, ku hemû hêzên cîhanê bi ser me de biqûrin, wê nikaribin vîna me bişkînin, û me ji welatê me derxînin, îdî em ê karibin, armanca miletê xwe pêk bînin, lê hey hêza me ya leşkerî tekene tune be, heger welatên cîhanê tev de, pişgir û alîkarên me bin , qet em ê nikaribin hêvî û armancên xwe pêk bînin, wê Kurdistan ji mer her bimîne xwen. Ez qurban…. Ez hêvî dikim, tu ramanên hev pejirandin û li hevguhdarkirinê û guftûgoya li ser nerînê çê û durust belav bikî, ji bo tovê ji hevḧezkirnê û giyanê biratiyê, di nav miletê kurd û Kurdistanê de belav bibin. Ji bo tu hêlek Kurdî razî bike, gotinên dijwar û neçê dijî, kesayetên Kurd Siyasî, Lêkolînvan, Dîrokzan, û çi partîzan be, bikar neyne, û nebe sedema kêfxweşiya dijminê doza xwe, yê dixwaze tu kînê di bexçeyê ḧezkirinê de biçîne, nasbike ku kîn wek bizota agire, berî ku tiştekî bişewitîne, xwediyê xwe dişewitîne, tenê rexneyên rast bike, û nirx û analîzên xwe li ser her ravê bide. Ji ber tu Rewşenbîrî, îdî pêwiste tu hewl bide, û her erkên xwe di lêkolîna çanda ku bapîran, di bin axê de veşartiye, bike, û wê bigiyan bike. Heger tu nikaribe xwe ji rav û ramanê dijminê doza xwe felat bike, tê çawa karibe wî ji welatê xwe derxîne, îdî pêwiste, tu xwe ji ramanê jeḧrînî felat bike, ji bo tu zanibe van pirsgirêkên herdemî dijî doza xwe, çareser bike. Ramanê çê ji bo çareseriyê, bi cegerdarî di nav gelê Kurd de, belav bike, tirsê bişkîne, ji girtin û lêdan û birçîbûnê netirse, û tekoşînê ji bo desthilatdariyê neke. Hêjawoo… Di dawiyê de, û tu jî zane, ku milet ji rewşenbîran bê xwedî dibin ne ji siyasetmedaran, îdî avakirina welatan, ji te nayê xwestin, lê ji Siyadetmedar, û leşekran tê xwestin, tenê ava kirina milet ji te tê xwestin, ji ber welat bi wan ava û xera dibe… Îdî şerê bênûsê dijî hev bira, rawestîne…. Silav û rêz ji bo cenabê te 25/1/2021 Cindiyê Metînî (Bavê Metîn)
( ÊŞ Û AZAR LI ME PÎRBÛN ) êş û azar li me pîrbûn kûl û kovanê me kûrbûn çavê reş ji rondika kûlbûn dêmê gulî her tim şilbûn şev û roj dîsa tarîbûn bajar û Gund tev wêranbûn guvend û şahî wendabûn dil bi xemgîn û bê zarbûn nayênehev kûrbûn birîn çadir li ber rojê rizîn dîsa hêvî li ber bê firîn ji dûrîte bûm xem revîn zû hat payîz bi xem û girî mê kewamin ji vêdê firî hêviyamin bû Go zû werê li vî warî wekî berê şiyar Alyanî 2021/2/5
عتاب أنت اسمعي كيف استهنت بأدمعي بالأمس راحك قد تأبط معصمي وضممت خصرك حالما”بوصالك بين الغيوم حبيبتي كالأنجم أغمضت عيني هائما”بإمارتي أنت التي أثريتها فتنعمي ولقد زرعت طريقها بمودتي بمحبتي وفديتها بالبلسم لاتأمني الواشي الحسوديشي لنا يسري بنا سبل المهالك تندمي ماذا جرى الكل يعرف أنني أهوى الجمال وحاسدي هوظالمي أودعت قلبك كل أسرار الهوى ووعدتني أن لا تخوني أقسمي بسام علي عدرة سوريا
مجلة خيمة الأدب في روج افا 
يجب عليك تسجيل الدخول لكتابة تعليق.