Ji dem in çû bê silav
gul çelmsîn bê xunav
rojhilat bê dengî eyî
dûrî te yar şev dil bi
hewar û gazî
diçim û ne dizanim
dawî çiye
li pey zindana cîhan ê
çav li hêviy a te ye
hejar im ji dîtna te re
eyî xezal ê tu yî bezayî û
ez kal ling çû bê hel mayî
geh tu dûr e geh nêzîk e
geh yeqîn geh xiyl e
ji asman a tu yî stêrk a berbeng ê hembêz dike lê tu ji min re dûr e eyî gewrê tu ne xwiy yî
û li ser erd ê di nav
bexê gula lê bê te buhar bê gol ma yî
Ez winda yî li çol û beyar a li nav
deşt û newal a
li ber lat û zinar a lê ez
çiyakî bilnd host xwar e
lê heiy a kengî ev dil
bi heware
Kaniy ê hêsrê min ziwa bo
lê kaniyê (xabûr)
çima îro tu ji min sar e
lê ez ne xerîb ê vê xakê me
Û dar a guzê tu ji
min re goh dere be ji te re
biçim ez ne evdalekî
gunehkare felek ê bi min
re xayin bo lê ez belengaz
li warê bê ware koçber im derd ê min giran e
Belê yar ev dil bo te hewar
belê yar şev hat lê şev ê tu
ji min re bo dost û heval
Bi pênûsa min :
Mesûd şerîf
مجلة خيمة الأدب في روج افا 