Evjî likobanê ye
Dîyerî gelên xwe dikim
Şeveke tarî
Di dawîye şevê de
Zincîreke reş libejne kobanê
Dihate pêçan
Û dengê me digewrîye mide
Hata kuştin
Qeyî ev çibû
hewar û sed carî hewar
Zarok jin kal
Bê deng diman
Dinav dîwarê bê hêvî de
Heyî jîyene bênasneme
Ma çi hovbûn
Diwê şeve reşde
Hatin dizîye jîyene me
Û agirekî dijwar
Libejne dayîka bedew xistin
Birûskê rehnîye dilê dayîka
Goristaneke mezin
Jikarwanê pakrewana
Liser girê meştenûrê
Reng bireng didan
Dirojeke tarî de
Birê diketin
Bifolqane ber lingê xwe
Sitêrikên li azmane
Dirêye xwe de
Dikuştin
Derîyê bihiştê jî şikandin
Diwê şeve reşde
Ber bixuhda diçûn
Zarok liser singê dayîka
Binavê kurdistanîye xwe
Biçekê xweyê bixwîn
Em çibikin xuhda
Binavê te em hemî
Hatin kuştin
Liser xake xweye pîroz
Û tijî bê deng mayî
Heyî xudha yê mezin
Helbestvan Esmaeil
مجلة خيمة الأدب في روج افا 