halucinasyonên êvarê

Evîna te ez girtim, evîna min, di navbera
Ewrên evîndariyê

Ruhê min ji te re bibe,
Di rêyên evînê de winda bûne

Evîna min di nalînên nostaljiyê de xeniqî

Di rojnivîska evîndarek reqsê de
Lêdana dilê wê, nefesa te

Di kêliyên bêrîkirinê de

Gava ku xort pitepit kir

Di navbera civîna duh
di navbera niha tunebûnê de

Tiştê ku mirov li ser nefesa min nivîsand
zad

Dîroka jinekê diherike
Di navbera Xudanê Afra Sababa de

Ilhama i’tikafê di mîhrabê de
hestên wî

Queahbanû taca jinan li xwe dike

Quretiya azweriyê serhildêr
xera kirin … zordar … aciz kirin

Mîna zarokekî di hembêzê de

Jinên herî bedew …
Mirov … pirtûkên dîrokî …

Belgeya jidayikbûna min di hembêza wî de … ew jidayikbûna min bû

Min di okyanûsa çavên wî de xeniqand

Ez êdî rêyek nizanim
Ji bilî wî

Ey mirov … paşerojê ji bîr bike …
Niha …. di hembêza wî de û yê tê

Çemek nalînan di nav lepên min de biçînin
Ji bîra min paqij bike

Duh û îro
Ji bîranînên min

Wî gote min … tu ez î û ez tu

Tu ya min a heyî yî û yê ku tê
bedewiya evînê ji bo êvarên min.

Dîlawer Kurd.
2021/10/13

Ma kes heye

Ma kes min li xwe vedigerîne

Destên min, çavên min, rûyê min

Ez çemek im ku diherike nav deryayek din

Ger kesek min vegerîne çolê.

Jiyan berdewam dike lê ez jê zêdetir naxwazim

Ji zaroktiya min zêdetir, pitika min, lîstika min.

Xewna min nakeve vê beşa nû

Min bibe xewna xweya berê.

Dîlawer Kurd.
2021/10/13

Dêmên Hevrîn

Ji dêmê wê bûye heyv çarde şevî
Ji sibêda rok ji gehyê bişivî
Li ber rûka kulîlka xwe bişkivî
Lêvê Hevrîn ken çiqas pê dikevî

Bi lez hatin segvanê te periyê
Kund û qijal bûn pêşwazê qumriyê
Aştîxswaza welat û xweseriyê
Xak noşandin bi xwîna te zeriyê

Bi çi ayî Hevrînê wa te kuştin.?
Te bi arê kîna dil xwe biriştin
Bedena te bi xwîna te dişuştin
Laş pirtikî li aranê te hiştin

Bûka welat tu hêjayî delalê
Xêlîvana te rapêça bi alê
Bû mêvana buhiştê tu hevalê
Pekrewanê na tu naçe ji balê

Cindiyê Metînî
(Bavê Metîn)

Qamişlo

Qamişlo bûka rojava
Xweziya dil û reşka çava
Divim li ser te binvîsim
Te bixemlînim bixweş nava

Qamişlo tû tenê yarî
Bi ter xweşe evîndarî
Ji te dûrim xewna mine
Bêm tewafa te sed carî

Gelek şêrînî şarê min
Şûna kêf û henekê min
Eşqa te kûr û dijware
Digere di demarê min

Bi min xweşe hembêza te
Serî deynim ser singa te
Mîna lavlavkê bibêçim
Xwe li dor bejn û bala te

Bajarê min ji te dûrim
Buhişta min birîn kûrim
Bi qîrû ax û firyadim
Her dinalim wek bilûrim

Sor gula hemî bajara
Zanim mayi dibin bara
Hawir dor gur û keftarin
Te dixwazin bi hezara

Te nadim kesî dilêrê
Kû dijmin hestî bihêrê
Biskek ji porê te nadim
Ger ezmanê jor bê jêrê

Mizgîn xelîl 13 .10

💦💦💦💦
أنا لا أعتذر
أنا افيض
وامطر
وأتلألأ شوقا
واعبرك
في خلسة منك
هناك انا في قلبك
أزهر صبرا
وأقتات بك
وأضيئ خجلا
انني
لم اصل بعدُ معك
الى السماء السابعة
أنا السابحة
في الملكوت …
💦💦💦💦💦💦

هل كانت إشراقةُ الشمس أم وجهُك

هل كانَ وجهُكَ هناك
حينَ أشرقتَ الشمس
وذابتَ صقيعَ قلبي
ولمَعتّ عيناي ؟

ألمّ ترىَ حينها
إنّ ظلي كيفَ كانَ يتثاءب
لأغفو على حضنِك
فَسكبتُ من شوقي وحنيني
على ضلوعِ صدرِك

هل كانَ قلبُكَ
يتحدثُ عني ويُناديني
في لحظةِ صُراخ
حينَ انتظاري إليك ؟

هل كانَ دمعُكَ أم المطر
حين تَبَللت شفاهي
عندما كنتُ في ظمأ ؟

هل رسمتَ لي ب ريشِ إبداعِكَ
في وسط صراعي
فأستدليتُ إلى طريقِ قلبِك ؟

هل بعثتَ مع نسائم الصباح
ب عطرِكَ في قارورةٍ
حملتها لي
فراشاتُ الربيع
لأرشَها على جَسدي
لتفوح منها ريحُك ؟

فتحولت روحي إلى طائرٍ
مُلونُ الجناحينِ
يحملُني في كلِ صباح
إلى بَساتينِ عطرِ أنفاسك !
هل و هل ؟؟

الصوت الجريح

أناديك….
يعود إلي صوتي الجريح
يردد صداه كهوف العذاب
أهرب بألف أمنية خبئتها!
تسلبها مني الريح؟!
أرتمي بالظل علني
أدفن وجعي وأستريح
يفاجئني ثعبان يستمد
من الشياطين الفحيح
أحمل روحي إلى مثواه الأخير
فلا أجد في الكون كله……
له ضريح

كلستان أحمد

( الْوَسْوَاس )

عَصِيب لَوَّثَه الِاخْتِلَاط
أَن اِسْتَعْصَى دَرْب الْيَقِين
عَتَه تعزر لتقسى و لَا تَلِين
عَبَثًا إطَالَة السِّنِين
ذَاك السَّاذَج الْمُتَأَلِّم
لَا يَنْتَمِي لعال مُتَمَرِّدٌ
كَانَ يَوْمًا سَيِّدًا و الْعَقْل الْمُسَدَّد
كَانَ مُصْلِحًا و رَقِيقَ الْقَلْبِ
مِنْ طِيبٍ الشَّهْد
يناصر الْحَقّ
و يُزْهِق الْغَيّ
و لِلضَّعِيف سَنَدٌ
أَيُّهَا الْكَابِد
ذُقْت تجشما فِي لَحْظَةِ
افْتَقَر الْمَدَد
خُذْ مِنْ الْأَمْرِ لُبًّا مِنْ الْوَسَطِ
عَافَاك اللَّهُ وَ هَدَاك الرُّشْد
لَا تَلَوِّي الْحَدِيد
قَبْلَ أَنْ يُعَانِق اللَّهَب و الْجِلْد
و إنْ اُتُّخِذَتْ قَرَارا
فليسبقه الْحِلْم و السُّؤْدُد
فالقسوة فِي الْمَوْعِظَة
تَنَافَر و عِنْدَهَا الْأَوَان قَد نَفِد
كُلّ لِلْحَقّ مُدْرِكَة
و الْكُلِّ لِلَّهِ الْمُوَحِّد
أَسْتَفِق مِنْ الْغَفْلَةِ
و أَزَل الْغِشَاوَة و امحي الرَّمَد
تَظُنّ إِنَّك لِلْإِنْصَاف نُصَيْر مُنَجِّد
و أَنْتَ جَاهِلٌ مَهْدَم مُتَمَرِّدٌ
أَسَفِي لِمَنْ يَمْلِكُ قَلْبًا مِنْ ذَهَبٍ
و يقتاده الْوَسْوَاس
كنصل فِي الْوَتَدِ

بِقَلَم / سَعِيد اوسي

بوح امرأة

ليالي تشرين الباردة تقضم خاصرة اللهفة
رياحه تسقم ، أسراب السنونو تهاجر بلا رجعة ، رحيل باذخ بالشجن مسرف بالألم

السفن التي اشتهت الفراق توارت عن الأنظار …، الضباب ابتلع كل شيء حتى تلال الذكريات
سؤالات عقيمة ككل الجدالات التي تدور ، قابعة في مراسم الفجيعة تنتظر الردود ..
تصدح الرياح على مقامات الصبا
فيتمايل الأقحوان

على حين غرة ، استفاق الهلاك في الدرب
في حضرة الخراب تتهاوى كل القامات
ويجثو الصمت على رأس اللسان كفزاعة بشعة
يدحر نشاز الفوضى التواقة للسكون .
رياح محملة بالأسى ..تضرب بسياط الندم الأرواح المعذبة ، فتغتال القلوب وساكنيها.

فدوى حسن

# Tasek çêja xerîb #

Min te bi nefesek şewitandî çêkir

Ji kerema xwe hêvî dikim ku ez êşa we vexwim

Herçi. aştiya mezin

Ez hê li vir im

Tevî ku ez ne mirî me
Ya ku pir kes jê hez nakin

Yek ji wan li min dilovîn nebû

Tewra hûn ew qas kûr reng dikin

Ez hê li vir im

Ez bi sebra xwe serbilind im

Li pêşberî vî gelî
ji derewîn

Pîrozek berî van gunehan

Ez dizanim lehî tê
Gava ku ez sebra xwe winda dikim

Ji ber ku ev rastbêjî dê min neparêze.

Dîlawer Kurd.
2021/10/12